PLO eert Khader op grootse wijze

BEIROET - De Libanese hoofdstad Beiroet, tevens basis van de Palestijnse Bevrijdingsorganizatie, heeft de maandag in Brussel vermoorde Naïm Khader op een grootse manier, met volle militaire eer verwelkomd. Na een rondrit van een vol uur door de moslimwijken van Beiroet werd in aanwezigheid van PLO-leider Arafat een rouwmis opgedragen in de katolieke Sint-Franciscuskerk. Als de rouwdienst die donderdag in Brussel werd gecelebreerd uitliep op een politieke demonstratie van Palestijns zelfbewustzijn, dan werd gisteren in Beiroet een militaire rouwceremonie gehouden.

De geüniformeerde Palestijnse erewacht, die vrijdagochtend onder het wantrouwige oog van Belgische rijkswacht en Veiligheid op de tarmac van Zaventem het lijk van de vermoorde PLO-direkteur kwam overnemen, was slechts het voorspel van de militaire parades en rouwplechtigheden die gisteren in Beiroet werden gehouden. Naïm Khader werd in Beiroet onthaald als een martelaar van de Palestijnse zaak, en de PLO-leiding heeft de gelegenheid niet laten voorbijgaan om het hele volk in de door haar gekontroleerde wijken van de verdeelde stad erin te betrekken.

Beiroet is in oorlog, en dat was gisteren goed te merken. Het is een vreemd land waar men binnengeraakt zonder een grenskontrole te passeren en waar men op de tarmac wordt opgewacht door één van de strijdende partijen, kompleet met fanfare en zware wapens.

PLO-leider Arafat was persoonlijk naar het vliegveld gekomen om zijn vermoorde vertegenwoordiger in Europa te begroeten. De familie, drie Belgische volksvertegenwoordigers en enkele Europese verantwoordelijken van de Bevrijdingsorganizatie werden opgesteld tegenover een witgehelmde erewacht waar de lijkkist met het stoffelijk overschot in een militaire paradepas, en begeleid door een erewacht, langs werd gedragen.

Op de tarmac stonden ook enkele tientallen leden van een jeugdbeweging met Palestijnse en Libanese vlaggen. Enkelen van hen hadden de reis naar en van Brussel meegemaakt. Allen kwamen ze uit een Palestijns wezengesticht, en waren ze slachtoffers van het enkele jaren geleden met de grond gelijkgemaakte Tel Zatar, het Palestijnse vluchtelingenkamp dat in de kristelijke wijken van Beiroet was gelegen.

Ondanks de militaire discipline verliep de ontvangst op het vliegveld van Beiroet chaotisch. Er waren tonelen van hartstochtelijk verdriet, krijsende vrouwen, huilende mannen, mensen die op de grens kwamen van de waanzin. Verwanten herkenden elkaar en vielen elkaar om de hals, strijdmakkers vonden elkaar terug en vertelden verhalen van gedeeld verdriet. De auto's met militairen, en genodigde familie, diplomaten vertrokken allen afzonderlijk van het vliegveld. Het duurde vele kilometers vooraleer er een eigenlijke rouwstoet was gevormd.

Voorop reden drie open bestelwagens, volgeladen met gehelmde en geüniformeerde Palestijnse militairen, allen met het wapen in de hand. Daarna volgde een ziekenwagen van de Rode Halve Maan met daarin het lijk en de erewacht met rode baretten, gevolgd door de wagen met de naaste familie, onder andere de Belgische weduwe van Khader die in Beiroet zoals in Brussel haar strijdende Palestijnse overtuiging niet onder stoelen of banken stak. Uit sommige auto's hingen soldaten met hun wapens naar buiten. Dat was de opening van een eindeloze lijkstoet waartussen een vijftiental Palestijnse militaire voertuigen kruisten, alle uitgerust met zware wapens. Welke bedreiging boven de rouwstoet hing weet ik niet - de sluipschutters opereren vooral op de grenslijn tussen kristelijke en moslimwijken en gisteren werden geen artilleriebeschietingen gemeld - maar in de rouwstoet reden zware mitrailleurjeeps mee, en verder militaire voertuigen, uitgerust met bazooka's, kanonnen en luchtdoelgeschut.

Elke soldaat had daarenboven zijn persoonlijk wapen, dikwijls een Russische kalasjnikov, en op sommige delen van het trajekt stonden gewapende Palestijnse strijders om de tien meter opgesteld. Ontelbaar waren de wegversperringen, de wegversmallingen, de kazematten en barrikaden van zandzakjes, oms midden in de straat, soms voor een winkeL soms aan een straathoek.

De mensen van Beiroet reageerden nieuwsgierig op de lijkstoet die traag maar met aanhoudend huilende sirenes voorbijreed, maar toonden weinig tekenen van medeleven. Is Beiroet gewoon geraakt aan de optocht van zijn martelaars?

De katolieke Sint-Franciscuskerk ligt in het centrum van de moslimbuurt, en ook hier verliep de plechtigheid in een grootse militaire stijl, met gewapende soldaten bij de ingang en een Palestijnse erewacht in het hoogkoor.

Toen Yasser Arafat de katolieke kerk binnenkwam werd het muisstil. Hij bracht langdurig de militaire groet voor de lijkbaar, en nodige vervolgens Bernadette Khader uit naast hem te komen zitten.

Nadat zij aan het einde van de dienst de menigte in het Arabisch had toegesproken, ontving ze samen met Arafat het rouwbeklag in een aanpalend zaaltje van de kerk.


Mon Vanderostyne
Beiroet
06 juni 1981